De kracht van de groep

Het Wildernis Bestiarium is een Ode aan de scheppende kracht van de mens.

Tijdens onze zoektocht naar fabeldieren ontmoetten we vaak twijfel bij deelnemers. De wil om mee te doen was er eigenlijk bij velen, maar het geloof in zichzelf en het eigen kunnen liet het vaak afweten. De meeste sessies gingen aarzelend van start op een leeg tafelblad gesteund door vier wankele poten, zijnde:  

  1. “Ik heb geen fantasie”
  2. “Ik ben niet kunstzinnig aangelegd”
  3. “Ik kan dat niet”
  4. “Ik denk niet dat het goed zal zijn”

Het proces verliep stapsgewijs en bood houvast en daarmee weerwerk tegen die wankele poten. Eerst werden Mevrouw Noah en haar belangrijke missie voorgesteld. Vervolgens ontving iedere deelnemer een stuk klei. De klei toonde de handen de weg en wezens kwamen tevoorschijn. Deze wezens inspireerden hun makers tot het scheppen van nieuwe werelden. En zo werd het tafelblad iedere keer weer gevuld met rijkdom, recht uit fantasieland. De wankele poten werden nieuwsgierig en verkenden voorzichtig de wereld van fantasie.

We zijn zo blij dat alle twijfelaars hebben doorgezet, gesteund door deelnemers die zich in de wereld van de fantasie meer thuis voelen. Het Wildernis Bestiarium werd concreet door ieder van hen.

Sommige beeldjes zijn niet opgenomen in het bestiarium omdat ze zijn gebroken, onafgewerkt bleven of reeds bestaan in films, boeken of computerspelletjes. Maar iedere deelnemer bracht zijn eigen dynamiek mee naar de gezamenlijke creatiemomenten, en leverde ook op deze manier een waardevolle bijdrage die voelbaar is.

Wij danken de vele mensen, jong en minder jong, die zich opgaven voor de maakmomenten bij Sering vzw, en de deelnemers en begeleiders van basisscholen Kosmos en Flora, WZC Meerminnenhof, WZC Borsbeekhof, Kando, Pegode, De Wereld van Rayaan vzw, Bib Vrede, Elegast, De Keerkring, PSC Open Huis, Academie voor Beeldende Kunsten Wilrijk & Schoten, Zomerschool Antwerpen, De Markgrave, Marco Polo, Dienstencentrum Den Bleek. Kijk eens wat voor moois jullie bij elkaar hebben gefantaseerd!

Opmerking: niet alle deelnemers wilden hun naam of leeftijd gepubliceerd zien in het fabeldierenarchief. Dus hier en daar staat bij een bijdrage de naam van de organisatie vermeld.

Dit vonden anderen van het project

“Ik ging samen met mijn zoon naar twee ouder-kind sessies van het bestiarium. Het was fijn om even tijd te hebben om allebei creatief bezig te zijn, dat komt er thuis niet vaak van. Alle materiaal was voorzien, en we voelden ons welkom. Alle deelnemers mochten gewoon zijn wie ze zijn. Uitdagingen en kleine frustraties tijdens het maken stonden niet in de weg van leuke resultaten. Het was leuk om bij te dragen aan een groter project. Op het einde vertrokken we met een gevoel van trots en een beetje meer zelfvertrouwen.” – Tine

“De algemene sfeer is die van een sereen, gedeeld creatief proces. In deze veilige en luchtige ruimte begin ik, al klei-klungelend en kneed-knutselend, in mijn handen een wezentje te ontwaren. In korte flitsen is daar weer die fantasie, dat kind; net lang genoeg om me gerust te stellen dat ze nog bestaan.” – anoniem

“Kijkend naar het drogende kleiwezen kwam de soortnaam en het woongebied naar boven, een week later, tijdens het schilderen gebeurden rare dingen. Er braken wat trilsprieten af die ik niet wou opofferen maar in diverse kleuren in zijn buik kon proppen en alles veranderde: soortnaam, woongebied… het wezen bepaalde, ik hoefde enkel te volgen en ik kijk er nog altijd met verbazing en veel liefde naar. Zo intiem kan een klei en kleur creatie zijn.” – Mia

“Vroeger heb ik veel getekend en geschilderd, maar dat doe ik al lang niet meer. Nu schrijf ik enkel nog af en toe. Jullie hebben me door dit atelier terug zin doen krijgen om te tekenen. Wie weet begin ik wel terug te schilderen ook.” – Frieda