De Slaktopus Ermanus gaat alle kanten uit en is onslachtig, zit vol muizenissen en kak.
Hoewel hij graag de bloemetjes buiten zet, hecht de Slaktopus veel aandacht aan haar huis. Eens hij een huis betrekt ondergaan muren en ziel ervan een behoorlijke metamorfose. Meubels en andere spullen worden zorgvuldig uitgekozen op kleur en hebben al een zekere patine of ze komen er niet in. Liever nog maakt ze die zelf uit gerecupereerd materiaal. Als dat niet kan, tekent hij het ontwerp en zorgt een vriend, vriendin of iemand uit de familie voor de uitvoering. De mooiste verlichting vind je bij de Slaktopus thuis. Een bijzonder ontwerp is de voordeur, die behoeft jaren zoeken naar de juiste deurklink en gaat niet op slot. Iedereen kan makkelijk binnen, en zijzelf hoeft niet telkens naar voor te gaan om open te doen. Een voordeur is een uitnodiging en moet laagdrempelig zijn. Achter de voordeur is er altijd muziek te horen. De Slaktopus heeft een horizontaal gestreepte veelkleurige pels, en draagt steeds twee verschillende sokken. Ze drinkt graag bier en het gezegde over het glas dat half vol is, niet halfleeg, is uit zijn mouw geschud. Hij oordeelt nooit over en veroordeelt nooit andere meningen en smaak, maar is tegelijk erg koppig in haar eigen opvattingen, te nemen of te laten met grote én kleine kantjes. Ondanks tegenslagen en pijn blijft hij positief, energiek en aanstekelijk aangenaam in de omgang. De Slaktopus Ermanus is ver verwant aan de sabbelhaai.
De Slaktopus is zeldzaam en waar zij komt zien mensen hem niet graag gaan, helaas doet de Slaktopus Ermanus dat sneller dan gewild. “De zon schijnt vollen bak” zei hij nog, en vertrok.
Steve, 51